29-06-11

intussen ...

is het meeste leed geleden, maar straks meer erover.

eerst onze reis. het was zalig vertoeven in de dominicaanse. enkel het weer zat wat tegen. tweemaal een volle namiddag regen, en ook veel bewolking gehad, ook al was het geen regenseizoen. maar vroege vogels zoals we zijn, in de morgen met volle teugen genoten van de zon. soms al om 6 uur een strandwandeling maken bij 30 graden, zalig gewoon. meestal kwam de bewolking tegen de middag, maar dan hadden we onze uurkes zon al gehad. ook mijn droom kunnen verwezelijken, eens zwemmen bij dolfijnen. had het volledige pakket genomen, zo'n 45 minuten van dichtbij genieten. eerst wat kennis maken, eens vasthouden, om daarna aan de trucjes te beginnen. aan de vinnen hangen, over je laten springen, maar het hoogtepunt was de superman. je ligt in het water, en 2 dolfijnen duwen met hun snuit tegen je voeten, zodat je vanzelf recht komt te staan op het water, om zo'n 30 meter verder terug in het water te duiken. stef stond te filmen, en het staat er mooi op. de terugreis ging ook voorspoedig, geland op zondagmiddag, om maandagmorgen 5 uur fris aan het werk te beginnen, nu ja, fris. heb enkele dagen nodig gehad om aan te passen, maar de jetlag was snel vergeten.

het plan was om daar terug op te bouwen, maar de hitte in de morgen speelde me parten. heb toch 6 maal gelopen, maar het maximum was 40 minuten, meer was niet echt gezond vonden we. de loopband is niet echt iets voor me, dus die gewoon gelaten voor wat het was, en enkele dagen extra rust genomen. eens terug thuis, de loopkes van de dag gedaan, met al wat interval. het eerste weekend stond bk 5000 op het programma, maar trainer willy vond het veel te vroeg om diep te gaan, dus afgezegd. slechts 2 dames kwamen aan in mijn categorie, dus nog maar eens podium gemist. maar niet getreurd, de week erna mocht ik starten in heemskerk, een halve. mocht van willy gaan, maar het opnemen als doorgedreven training. zaterdag vertrokken om eerst alkmaar te verkennen, lees shoppen. een lekkere maaltijd en heerlijke nachtrust later waren we terug heel welgekomen. wel een mooi deelnemersveld. 2 keniaanse, nadja wijenberg en een nederlandse belofte die haar debuut maakte op de halve. er moesten 3 ronden gelopen worden, met telkens 2 km tegen de wind, zo'n 8 beaufort, we zaten aan de kust. de eerste ronde viel goed mee, maar in de 2° viel ik alleen tegen wind, en dit bleef zo tot aan de finish. met schaamrood aangekomen in 1 uur 34', zowat mijn slechtste tijd ooit. werd toch nog 4° in totaal. gelukkig verstonden ze mijn uitleg van pas herbegonnen en de wind. maar toch heeft het even in de kleren gehangen de dagen erna. stef liep ook nog eens wedstrijd, dit na 8 maanden met enkel trainen. hij loopt zo'n 25 km per week, en mocht er nu 14 in één keer doen. met een tijd van net onder de 1 uur 5' werd hij nog 18° van de 166, dus was er toch iemand tevreden. nu laat hij zijn knie na jaren pijn toch eens behandelen, om hopelijk volgend jaar eens pijnloos te kunnen trainen en wedstrijden te lopen.

5 dagen later een jaarlijkse gewoonte, de 15 km in sint-pieter kuurne. won er al 3 keer, maar met sylvie muylle, marléne vandenbroecke, valerie steen en lies deruddere aan de start was top-5 al goed. het plan was om samen met lies te lopen, wat zij ook in gedachte had. dus samen onze toerkes gelopen, moet zeggen dat ik me steeds goed voelde, niks van last had, zelfs nog de tijd had om te babbelen met davy en lies aan te moedigen. de laatste kilometer nog wat versneld, ook dat voelde goed aan. werd zo 4° in totaal en derde master, dus toch nog podium. het gevoel zat al tamelijk goed, nu nog de conditie zien aan te scherpen. volgende uitdaging is het bk halve marathon in diksmuide op 10 juli. top-5 is zo goed als uitgesloten, er staan al grote namen op de lijst. nu ja, we zien wel, eigenlijk is enkel mijn categorie van belang.

groetjes, patje x

22:02 Gepost door patje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-05-11

ondertussen

hoi,

normaal moest er hierboven enkele namen van wedstrijden staan, helaas kreeg ik enkele dagen voor pasen een klein werkongeval. bij het afstappen van een nieuwe machine die te hoog voor me is, moet ik mijn knie verdraaid hebben, kreeg direct een pijnscheut erin. nuja, verder werken hé, ben geen watje. eens thuis was hij redelijk gezwollen langs de binnenkant, ijs leggen zegt stef, en kijken hoe het morgen is. even dik was hij, maar ging toch trainen, want de kathocorrida de week erna stond op het programma. met pijn getraind, ook de dag erna. de zwelling bleef, alsook de pijn.

enkele lopers die mijn knie zagen dachten aan een scheurtje in de meniscus, dus een operatie. op dinsdag na pasen naar de dokter die me naar de rontgen zond, en daar was geen scheur, maar een ferm uitgerokken binnenste gewrichtsband te zien. geen operatie dus, maar wel enkele weken rust. eerlijk gezegd, mijn wereld stortte toch wel wat in, het ek 10 km en halve marathon op 13 en 15 mei stonden met felrood aangestipt. maar er zat niks anders op dan rusten, was 2 weken thuis van het werk, maar moest bewegen. gezien lopen geen optie was, dan maar de koersfiets genomen om samen met anita en bart op pad te gaan. eerlijk gezegd ook wel leuk, maar lopen geeft me meer voldoening. ook moet je meer tijd in het fietsen steken, iets dat ik niet heb tijdens de week.

intussen waren de laatste voorbereidingen aan de gang van onze eigen wedstrijd, dus heb daar wel meer kunnen doen dan vorige jaren. diezelfde dag was het ook bk 10000 in ninove, die ik ook ging meedoen. kan niet zeggen dat het goud voor me ging worden, emilie devick liep 37.25, een heel sterke tijd, maar zilver was zeker voor me weggelegd. net de uitslagen gezien van het ek, op de 10 km zat brons erin, maar het ging nipt worden. hoofddoel was de halve marathon, waar ik opnieuw zilver zou behalen. heb dus door een stom accidentje vele mooie uitslagen mislopen, maar dat is nu allemaal verleden tijd. moet vooruit kijken, en dat brengt vakantie met zich mee. zaterdag vertrekken we voor 2 weken naar de domenicaanse, eigenlijk bedoeld als een rustperiode, 2 weken niet lopen na alle kampioenschappen, maar het zal nu lichtjes elke dag wat sporten worden, zwemmen, aquagym, fitnessen, enz

wat de toekomst na de vakantie brengt is dus onzeker, zien wat de knie zegt. hopelijk is tegendan alle leed voorbij, en kan ik uitkijken naar enkele wedstrijden.

beykes, patje x 

21:02 Gepost door patje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-04-11

halve marathon lakosta

de periode na de winterwedstrijden werd ingezet al rustend. de batterijen eens flink opladen eer er opnieuw getraind werd. de laatste 2 weken ook groen licht gekregen van kiné vincent om voluit te gaan op training. dat viel wel wat zwaar, de benen reageerden met stijve kuiten, iets dat niet veel bij me voorkomt. zondag in plaats van een wedstrijdje te lopen eens een lange rappe duurloop gedaan, en blijkbaar met effect, de laatste dagen gaan de trainingen opnieuw voortreffelijk. maar zonder competitie een halve marathon lopen baarde me toch wat zorgen, geen wedstrijdritme hebben is nooit echt goed, maar ja.

de tegenstand was present voor mijn eerste wegwedstrijd, met op kop ria thienpont in voortreffelijke form. daarnaast nog nathalie declercq, marlene vandenbrouck en carline desyn. eerder had martin al voorgesteld om te hazen, maar fysieke problemen bracht daar verandering in. eerst ging steven deram zijn plaats innemen, maar op het laatst nam felix timperman over. denk dat hij meer zenuwen had dan mij, maar we gingen wel zien hoe goed het liep.

eens gestart was ria weg, zoals verwacht. was toch van plan rustig te starten bij nathalie en marlene, wat ook gebeurde. na nog geen kilometer was het al vals plat, richting keuneleute ( bestaat echt )  en stadenberg. kon vrij vlot het tempo aanhouden, en sloeg zo een kloofje zonder te forceren. het was nog een vrij grote groep van zo'n 10 man met felix voorop, dus weg waren we. zag ria nog voor me lopen, maar het gat vergrootte, net zoals mijn kloof op de achtervolgsters. halfweg was de wedstrijd zo goed als gelopen. nog eens de heuvels over, en had nog steeds over, wel was de groep geslonken tot 4. we bleven netjes samen tot de laatste kilometer, de andere heren versnelden nog wat, zelf begon het beste er ook vanaf te geraken, maar de finish werd bereikt in 1.23.03, gezien het parcours een mooie opener van het seizoen. nathalie en marlene werden nog voorbij gelopen door janne coeman, een jongedame die een halfjaar geleden nog 1.30 liep op de halve, en nu zomaar eventjes een dikke 5 minuten eraf doet. zeker in de gaten houden dus, we zullen er nog veel van horen.

mocht zo dus nog een medaille afhalen, het was pk halve marathon. maar het gevoel was belangrijker voor de rest van de wedstrijden, de conditie is al present, nu nog enkel de blessures de baas blijven.

beybey patje x

DSCN6580.JPG

DSCN6597.JPG

DSCN6606.JPG

DSCN6610.JPG

DSCN6615.JPG

DSCF1002.JPG

22:45 Gepost door patje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-03-11

ek cross

mijn laatste winterwedstrijd, mijn laatste cross. zoals eerder al eens vermeld, stond deze cross niet direct als hoofddoel vermeld, de wedstrijden volgden elkaar daarvoor te snel op, ben dit tempo en korte wedstrijden niet gewoon, maar als afsluiter kon ik deze cross niet laten liggen. de zon was volop aanwezig, en ondanks de hevige regen op vrijdag lag het parcours er bijzonder snel bij. verkennen was niet nodig, had in oktober de crosscup-relays op hetzelfde parcours gelopen, enkel de zandstrook moesten we nu niet door.

qua tegenstand geen idee, wel was de italiaanse tiselli er opnieuw bij die me op de 3000 meter net voor was. hilde vanhessche stond ook aan de start, en wist dat ze zich wilde bewijzen tegenover me, gezien ik ze geklopt had op het bk. maar daar maakte ik me geen zorgen over, ze is beter dan me.

de benen waren tijdens de opwarming niet al te best, stef zag me passeren en zei achteraf dat ik moest werken om te lopen, nooit een goed teken. de deboules gingen dan wel weer goed, we zouden wel zien. stipt op tijd waren we weg, een bende van zo'n 25 vrouwen, er waren opnieuw enkele dames niet afgekomen. we liepen samen met de W40, met daarbij loubele, peeters, van hooydonck, en enkele buitenlandse kleppers. in de eeste bocht zat ik rond de 15° plaats, tijd dus om op te schuiven. gezwind liep ik enkele voorbij, tot bij hilde en een italiaanse. halfweg de eerste ronde zaten we al in duel om brons. hoewel we redelijk gezwind liepen, liepen de portugese ribeiro en italiaanse tiselli verder van ons weg. brons bleef dus het hoogst haalbare. tijdens de tweede ronde voelde ik me verzuren, een gevoel dat ik niet vaak tegenkom. nog wat tegengestribbeld, maar moest hilde en de italiaanse marongiu laten gaan. nog een dikke 3 kilometer te gaan en alleen. achter me een gat van 100 meter. alles blijven geven om de schade te beperken, de 4° ronde kwam ik zelfs terug wat dichter, maar toen ging hilde op zoek naar brons, en weg waren ze opnieuw. helaas, in de laatste zware strook met gras en zand viel ze stil, zodat marongiu erop en erover kon. hilde op de 4° plaats, ik 5°.

zat wel kapot, dus zoals verwacht de wedstrijd teveel. maar vind het een mooi einde voor het winterseizoen. hilde was de hele winter voor me, enkel op het bk liet ze een steek vallen. zal dus wel op mijn plaats geeindigd zijn deze cross.

na het loslopen en douche ons in de topsporthal genesteld met een koffie om de 60 meter sprint en 400 meter finales te bekijken. tijdens deze avond was het ook de podia van de cross. we zaten goed, want konden het podium mooi zien. onze reeks was deze maal wel volledig aanwezig. hierna opnieuw podia, met de italiaanse en portugese ploeg op plaats 1 en 3. wij bekijken elkaar eens, en trekken onze schouders op. waarom staan zij nu nog eens op het podium? daarna de belgische ploeg W40 bovenaan met loubele, peeters en van hooydonck, daarna de belgische ploeg W45 op het podium met debaets, willekens en vrancks. dan volgt er gevloek bij stef. jullie moesten ook op het podium zegt hij. ik in een franse colere naar marijke willekens, die direct zegt, maar je bent hier nog, je moest op het podium zijn. niemand, maar dan ook niemand heeft ons verteld dat er een ploegenklassement was, blijkbaar moet je dat zelf allemaal uitvissen in belgie. onze ploeg bestond dus uit hilde, liesbet sijsmans, veerle van campenhout, ann de clerck en mezelf. de eerste drie vormen dan de ploeg voor het podium. na heel veel weg en weer geloop, gevraag en gejammer, mijn medaille gekregen, zilver. na het mislukte podium van de 3000, opnieuw mislukt dus. mag wel zeggen dat ik in de auto huiswaarts niet de plezantste was. maar na een nachtje slapen en alle felicitaties is dat al veel verbeterd hoor.

mijn eerste masterjaar is dus nu al veel meer geworden dan verwacht, wellicht was dit de mooiste periode uit mijn carriere. wel, op de podia na, heb ik er met volle teugen van genoten. de vele trainingen op de club, alleen, met anita of met mijn ventje, 't was het allemaal meer dan waard.

nu genieten van de rust. 4 weken zonder wedstrijd, wat een luxe. kiné vincent callewaert gaat me de komende weken wat meer doen zweten zegt hij, dus echt rusten gaat het niet worden.

tot de volgende, patje x

DSCN6526.JPG

 

DSCN6536.JPG

DSCN6539.JPG

DSCN6545.JPG

DSCN6551.JPG

DSCN6553.JPG

DSCN6559.JPG

DSCN6577.JPG

22:47 Gepost door patje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-03-11

EK 3000 indoor

de afspraak van het winterseizoen was aangebroken. na het bk cross was ook dit nummer met rood aangestipt. een ek lopen voor eigen volk zal niet veel voorkomen in iemands loopcarriere, dus deze kans met beide handen aangenomen. de belangstelling in mijn reeks viel wel ferm tegen. slechts 7 dames vonden het de moeite om de spikes aan te trekken, tegenover andere reeksen waren ze met 20. het plan om een mooie tijd te kunnen lopen met een concurrentie van mijn niveau was al naar de vaantjes. gelukkig was emilie devick ook ingeschreven, zondag kon ik ze met enkele seconden verslaan, dus ging opnieuw in haar buurt lopen. verder was er de franse nivet, italiaanse tiselli, engelse robson, duitse dorcher en spaanse diez. stond zelf met de 5° tijd, maar wel op maar 4 seconden van nr. 3, robson. tamelijk veel zenuwen eens we aangekomen waren, maar kon me focussen tijdens het wachten, en supporteren voor corinne debaets die haar categorie won, met ook een sterke prestatie van marijke willekens en kristien morlion. eerder had marianne verbauwheede ook al sterk gepresteerd. dan gaan opwarmen, en voelde goed aan, ook al was ik van 4 uur op, heb de vroegen deze week. daarna mij omkleden, nog bij stef langsgeweest om de nummers op te spelden, gezien hoe nathalie loubele ook won en anja peeters knap tweede werd, nog een zoentje, en naar de callroom. we moesten daar 20 minuten voor tijd zijn, en stilletjes aan kwamen de anderen ook toe. het tellen stopte bij 5, de engelse robson en spaanse diez waren niet opgedaagd. mijn kansen op een podium stegen gevoelig, alsook de stress. vlug alle info aan kristien doorgegeven die het stef vertelde. een kwartier later dan vermeld mochten we de piste op om naar de start begeleid te worden. we stopten waar stef zat, en de taktiek werd nog vlug aangepast. focussen op die derde plaats, tiselli en nivet waren toch te rap voor me.

de start was ideaal, er werd niet geduwd, want plaats zat voor iedereen. tot mijn grote verbazing geen stormloop, eerste 200m in 42 sec, ideaal tempo voor me. daarna werd er nog iets vertraagd, waardoor emily naar voor ging. tiselli reageerde direct, en gaf een ferme snok, enkel nivet volgde. dacht bij mezelf geen probleem, want toch te snel. samen met emily bleven we hetzelfde tempo lopen. eerste kilometer in 3.35, precies op schema. had nog geen kop gedaan, ging overnemen, maar ze versnelde, dus weer erachter gekropen. een ronde later hetzelfde. dus blijven zitten was de opdracht. kilometer 2 in 7.12, dus iets vertraagd. intussen was nivet een dikke halve toer voor, en tiselli zo'n 10 seconden. dan was het mijn beurt, me wat gelanceerd net na de bocht, en doortrekken, bij het passeren hoorde ik emily ferm blazen. had direct een gaatje, en trok door. elke ronde liep ik uit, maar naderde ik ook bij tiselli. nog 600 meter, en stef zei dat ze stilviel, dus op de tanden bijten en blijven gaan. na elke bocht kwam ik iets dichter, maar bij het ingaan van de laatste ronde zag ik dat het niet meer ging gaan om ze in te halen. had toch mijn derde plaats te pakken, nooit verwacht enkele maanden geleden bij het inschrijven, op een afstand die totaal niet de mijne is, een europees eremetaal halen.

nivet won in 10.16.38, tiselli tweede in 10.42.57, ik 10.45.15, emily 10.58.24, en dorscher 11.25.58.

achteraf gezien, had ik halverwege doorgegaan, misschien kwam ik nog bij tiselli, maar zij is een pisteloopster, dus in de sprint ging ik toch eraan geweest zijn voor de moeite. maar ben meer dan tevreden en trots op mijn prestatie. het is niet mijn fout of probleem dat er geen interesse was voor dit nummer. het brons kan nooit nog van me afgepakt worden.

terwijl stef en ivan, man van kristien, er ene op dronken, en twee ook, losgelopen met anja peeters, die dopingcontrole had. ook een toffe madam, ze stond te supporteren voor me, net als corinne, nathalie, marijke, kristien, en nog enkelen die in de tribune zaten maar niet kon herkennen aan de stem. daarna richting podium, of toch niet, alle reeksen dames 3000 was de avond zelf, maar mijn reeks de dag erna om 15 uur. nog eens gechekt, en ja, het was zo. dus stef gebeld om een halve dag verlof te regelen, gelukkig heb ik deze week de vroegen.

dus de dag nadien opnieuw naar gent voor mijn 2 minuten faam, eerst gepasseerd bij george vanbesien om een training te gebruiken van de belgische ploeg, en dan naar het podium. jammer genoeg was de franse nivet niet aanwezig, enkel tiselli en ik stonden daar. dus de foto's zijn maar de helft zo mooi, en geen volkslied op de video. als ik ergens ongelukkig mag over zijn, is het dit dus wel. waarom niet de dag zelf ons podium doen, het zou veel mooier geweest zijn.

nu zaterdag nog de cross, hopelijk willen de benen nog mee, het word de vierde wedstrijd in 2 weken. maar dan krijgen ze enkele weken rust aangeboden, niet dat ik er naar verlang, maar het zal wel eens deugd doen te genieten van andere dingen dan lopen. dus aan allen die aan me dachten tijdens de 3000, zaterdag om 15.45 sta ik aan de start, duimen omhoog hé !!!

beykes, patje x

DSCN6486.JPG

DSCN6498.JPG

DSCN6501.JPG

DSCN6510.JPG

DSCN6512.JPG

DSCN6514.JPG

DSCF1016.JPG

DSCF1022.JPG

22:28 Gepost door patje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-03-11

bk indoor 1500 meter

deze wedstrijd in het programma genomen als opwarmer voor het ek van woensdag. nog eens lopen in de warmte, de korte bochten, het ellebogenwerk. het resultaat zelf was van minder belang, het was vooral het gevoel dat telde. en dat zat goed na het bk cross, liep soms bijna letterlijk op wolkjes. nog eens bedankt aan allen voor de vele felicitaties, doet echt deugd.

eens aangekomen in gent me gaan aanmelden voor het bk, maar ook voor het ek, zodat dat de dag zelf niet meer moet. ook de kledij gaan afhalen, een mooi rood topje met een zwart broekje. dan beginnen opwarmen met marijke willekens en marianne verbouwheede. intussen uitkijken naar de tegenstand, en in mijn reeks was er niet veel kijken aan. we waren met slechts 4 dames W35, cindy van daele, emily devick en isabelle jacquemin. enkel de laatste is onbekend voor me, maar via internet zag ik dat ze rond de 4.50 liep vroeger. dus ja, die eerste plaats was al weg. emily ken ik via uitslagen, we zijn ongeveer elkaars gelijke, en cindy ken ik via wedstrijden, ze nam ook deel aan de cross vorige week.

zo'n 20 minuten voor de start wat aan de praat geraakt met isabelle en emily, wat hun streeftijden waren. isabelle zei 5 minuten, en emily 5.15, wat ook ik in gedachten had. marijke had ook deze tijd in gedachten, dus gingen we dicht bij elkaar zitten. de zenuwen kwamen toch boven, een podium zat er dik in, maar die tijd was even belangrijk vond ik. de taktiek was onderweg meegegeven van stef, enkel op kop lopen om een gat te slaan, anders in het spoor volgen, en niet inhalen in een bocht.

we vertrokken met zo'n 15 dames, en na 100 meter zat ik veel te ver, dit is een ongewone afstand voor me hé. heb dan na de bocht alles rechtgezet, in één beweging naar de 4° plaats. daar even blijven zitten, maar marijke liet een gaatje vallen op isabelle en emily, dus ook erover en me in het spoor genesteld. toen was duidelijk dat wij drieen zouden strijden voor het goud. 400 meter in 1.20, en 800 in 2.42, dus redelijk gelijke toerkes. toen begon het steekspel. isabelle versnelde, maar we konden volgen, toen ging emily in de bocht aanvallen, en nam 5 meter, dacht dat ze weg was. maar op 300 meter van de finish kon isabelle met mij in het spoor weer aanpikken. dan ging isabelle door, en moest emily afhaken. de laatste ronde, stef riep zijn longen leeg, kon mooi mee met isabelle, maar niet erover. na de bocht even geprobeerd, maar ze sloeg mijn aanvalleke af. in de laatste bocht nam ze 2 meter en het was direct genoeg voor de overwinning. volledig leeg kwam ik als tweede aan, zilver dus. en dan onze tijden, isabelle 5.05.18, en ik 5.05.84 . nooit gedacht zo'n tijd te kunnen neerzetten, en zeker niet indoor. maar stef verteld toen dat het bijzonder snel ging, en het eigenlijk een perfecte race was. emily had 5.09.47

dus opnieuw het podium op, na het pk en bk cross opnieuw een medaille, t'is meer dan dat ik verwacht had van mijn eerste masterjaar. kan dus enkel maar heel tevreden zijn met de huidige conditie. het vertrouwen is ook heel groot voor woensdag, maar weet niet wat te verwachten. we zijn met 7 dames W35 ingeschreven, en te zien aan de tijden sta ik vijfde genoteerd. maar in hoeverre dit alles te vertrouwen is, zien we wel na enkele rondjes. de taktiek zal wellicht dezelfde blijven, afwachten indien het rap genoeg gaat, of eens doortrekken op eigen tempo. de cross voor zaterdag is voor mij niet meer dan een ervaring, daar zijn we met 14 dames. heb er geen verwachting van, niet dat ik niet mijn best zal doen, maar het is niet van echt moeten vind ik.

dus woensdag om 17.11 kaarsjes aan aub, zal ervoor gaan.

beybey, patje x

DSCN6447.JPG

DSCN6451.JPG

DSCN6455.JPG

DSCN6470.JPG

DSCN6477.JPG

DSCN6484.JPG

20:57 Gepost door patje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-03-11

bk cross in vilvoorde

eerste grote afspraak van het jaar. had deze 2 weken aangestipt, 2 belgische en 2 europese kampioenschappen mocht ik niet aan me voorbij laten gaan, dus alle trainingen in functie van de kampioenschappen. zoals in de voorgaande blog vermeld, enkele sterke dames aan de start. hilde vanhessche, mieke dewilde, sandy drouard om de beteren van mijn reeks te vermelden. we moesten samen met de dames W40 lopen, met kleppers nathalie loubele, sylvie muylle, els van hooydonck, anja peeters en marleen van bael. we moesten iets meer dan 5 kilometer lopen door een bos met enkele lange hellingen, maar gelukkig geen modder. de benen waren heel de week goed, ook in de opwarming geen last, ook niet van de blessure.

om 14 uur waren we weg. eerst 300 meter afdaling, en ik was goed gestart, draaide als 8° het bos in, en kon goed standhouden. na de eerste kleine ronde zat ik vierde van mijn reeks, sandy was 20 meter voor me aan het lopen, bij me zat mieke en hilde. dacht van te rap gestart te hebben, maar voelde me nog goed, dus aanklampen was de boodschap. tijdens de eerste van drie grote ronden konden we het gaatje toelopen, hilde moest toen wat lossen. na de volledige ronde was het nog mieke en ik alleen, hilde was eraf. marleen van bael zat toen nog bij ons, zij versloeg me in januari in vilvoorde in de spurt, dus wist dat ik op mijn plaats liep. halfweg de tweede ronde eens iets versneld, om te zien hoe mieke zou reageren. niet dus, had direct een gaatje, dus nog eens gaan, en weg was ik. voelde me nog steeds prima, reageerde direct op stef zijn instructies, en trok door. tijdens de laatste ronde kon ik het gat nog vergroten, om de laatste honderd meter uitgebreid te vieren. na 5 keer een 2° plaats, mijn eerste overwinning bij de masters, en direct de juiste wedstrijd.

hilde was heel sportief na de finish en wenstte me uitgebreid proficiat, net als mieke. kreeg zelfs een glaasje champagne aangereikt van hilde en supporters, een héél mooi gebaar van hen.

en dan begint het, telefoontjes doen, sms'kes, de hele rimram. zelfs de krant heeft al gebeld voor een interview, heel leuk. het begint nu toch stilaan te dagen wat ik gepresteerd heb vandaag, hopelijk blijft het zo een tijdje duren.

nu zaterdag bk indoor 1500 meter. totaal niet mijn afstand. maar voor het ek 3000 nog eens in de topsporthal lopen als voorbereiding kan zeker geen kwaad. we zien wel waar we geraken.

bedankt aan de supporters die me succes wenstten voor en na de start, alsook de vele reacties via gsm of facebook.

nu nog wat genieten, het jaar is al geslaagd voor me.

patje xxx

DSCN6406.JPG

DSCN6410.JPG

DSCN6420.JPG

DSCN6426.JPG

DSCN6437.JPG

DSCN6440.JPG

DSCN6441.JPG

DSCF1006.JPG

DSCF1007.JPG

22:34 Gepost door patje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |